محدوده گدارسرخ در مرکز پهنه سنندج-سیرجان، 20 کیلومتری جنوب باختری موته واقع شده است. کانی سازی طلا در محدوده گدار سرخ، در رگه های کوارتز-سولفید رخ داده است. واحدهای سنگی میکا شیست، کالک شیست، فیلیت، اسلیت و واحدهای کربناته دگرگون شده با سن پالئوزییک است. مجموعه سنگی در مراحل مختلف دگرشکلی، نظم اولیه خود را از دست داده و فابریک های جدیدی را نشان می دهند. دگرشکلی به شکل پهنه های برشی شکل پذیر-شکنا دیده می شود. کانه زایی در مجاورت شکستگی ها و گسل های عادی با روندN45W رخ داده است، که به صورت ساختاری کنترل شده است. کانی شناسی شامل پیریت، کالکوپیریت، گالن، اسفالریت وکانی های ثانویه کوولیت و اکسیدهای آهن است. طلا به صورت آزاد در حاشیه کانی های سولفیدی دگرسان شده دیده شد، افزون بر آن مطالعات میکروسکوپی الکترونی نشان دهنده طلا به صورت درگیر در شبکه کانی های سولفیدی است. از مهمترین دگرسانی های حاضر می توان به دگرسانی سریسیتی، کربناتی، کلریتی و سیلیسی اشاره کرد. مطالعات میانبارهای سیال در رگه های کوارتز کانه دار بیانگر ترکیب NaCl+CO2+H2O و شوری بین 9-17 درصد وزنی معادل نمک طعام است. میانگین دامنه دمای همگن شدن بین °, c 300 تا 275 است. مقادیر δ, 34S درکانی پیریت بین 5+ و 16-‰,و مقادیر δ, 18O درکانی کوارتز بین 7/12 و 3/14 ‰,است. نسبت های ایزوتوپی محاسبه شده اکسیژن سیال بین4/6 و 3/7 ‰,و مقادیر δ, 34S سیال بین 3/17-و 2/4+ ‰,قرار می گیرد. با توجه به شواهد زمین شناسی، مطالعات میانبار های سیال و ایزوتوپ های پایدار کانی زایی طلا در محدوده گدارسرخ قابل مقایسه با کانسارهای طلای کوهزایی است که در اثر اختلاط سیالات با شوری و دمای متفاوت رخ داده است.